Ile kosztuje · spawanie
W skrócie: koszt spawania oblicza się z masy stopiwa do nałożenia. Podzielona przez wydajność stapiania procesu daje czas jarzenia łuku; podzielony przez współczynnik jarzenia łuku ten czas staje się rzeczywistym czasem spawacza. Przy MIG/MAG półautomatycznym łuk jarzy się tylko przez około 45 % czasu (źródło: TWI (po angielsku), 10 czerwca 2016): dlatego robocizna stanowi większość ceny.
Zespół RFQdecoder · aktualizacja 27 września 2026
Dla spoiny pachwinowej równoramiennej o grubości z przekrój teoretyczny wynosi z² ÷ 2, bez nadlewu.
| Proces | Typowo | Zakres |
|---|---|---|
| Elektroda otulona (MMA) | ok. 25 % | od 15 do 40 % |
| MIG/MAG półautomatyczne | ok. 45 % | od 15 do 60 % |
| MIG/MAG zautomatyzowane | ok. 90 % | od 50 do 100 % |
| Drut proszkowy półautomatycznie (FCAW) | ok. 40 % | od 15 do 55 % |
| Łuk kryty zmechanizowany (SAW) | ok. 40 % | od 40 do 90 % |
Źródło: TWI (po angielsku), „What typical duty cycles are achieved when arc welding?”, 10 czerwca 2016. Współczynnik jarzenia łuku to udział czasu, w którym łuk faktycznie się jarzy.
| Proces | Wydajność | Zużycie |
|---|---|---|
| Elektroda otulona | od 0,4 do 5,5 kg/h | 1,5 |
| MAG drut lity | od 0,6 do 12 kg/h | 1,05 |
| Drut proszkowy (FCAW) | od 1 do 15 kg/h | 1,2 |
| Łuk kryty, jeden drut | od 3 do 16 kg/h | 1,02 |
| TIG | 1,1 |
Wydajności stapiania: TWI, Job Knowledge 97 (po angielsku), 20 października 2015. Współczynnik zużycia (kupiony metal ÷ stopiwo): TWI, Job Knowledge 96 (po angielsku), 20 października 2015.
Wartości przykładowe: spoina pachwinowa 4 mm na długości 2 m, stal, MAG półautomatyczne z wydajnością 2 kg/h, współczynnik jarzenia łuku 45 %, spawacz za 60 €/h, drut za 3 €/kg.
| Pozycja | Obliczenie | Wynik |
|---|---|---|
| Przekrój spoiny | 4 × 4 ÷ 2 | 8 mm² |
| Stopiwo na metr | 8 mm² × 1 m × 7,85 g/cm³ | 62,8 g/m |
| Stopiwo | × 2 m | 126 g |
| Czas jarzenia łuku | 126 g ÷ 2 kg/h | 3,77 min |
| Czas spawacza | 3,77 min ÷ 45 % | 8,37 min |
| Robocizna | 8,37 min × 60 €/h | 8,37 € |
| Drut | 126 g × 1,05 = 132 g × 3 €/kg | 0,40 € |
W tym przykładzie robocizna to około 95 % kosztu spawania, bez gazu i energii. Oszczędności na przygotowaniu, pozycjonowaniu i poprawkach dają znacznie więcej niż oszczędności na drucie.
Travail-Industrie (po francusku) podaje stawkę dzienną od 180 do 450 € netto dla wykwalifikowanego spawacza pracującego na własny rachunek we Francji oraz od 200 do 350 € w konstrukcjach stalowych i przemyśle ciężkim (dostęp 27 września 2026). Stawka godzinowa warsztatu dodaje stanowisko spawalnicze, gaz, energię i koszty ogólne: zobacz kalkulator stawki godzinowej maszyny.
Zaczyna się od długości i przekroju spoiny: dają masę stopiwa do nałożenia. Podzielona przez wydajność stapiania procesu daje czas jarzenia łuku. Podzielony przez współczynnik jarzenia łuku daje rzeczywisty czas spawacza, który mnoży się przez stawkę godzinową. Potem dodaje się drut, gaz i energię.
To udział czasu, w którym łuk faktycznie się jarzy. TWI podaje około 45 % dla MIG/MAG półautomatycznego i 25 % dla elektrody otulonej: reszta czasu to przygotowanie, pozycjonowanie, usuwanie żużla lub wymiana elektrody.
TWI podaje od 0,6 do 12 kg stopiwa na godzinę dla MAG, od 0,4 do 5,5 kg/h dla elektrod otulonych i od 1 do 15 kg/h dla drutu proszkowego, w zależności od średnicy, prądu i pozycji.
Bo spoiwo jest tanie w przeliczeniu na kilogram, a spawacz więcej czasu przygotowuje niż spawa. W przykładzie na tej stronie robocizna to około 95 % kosztu spawania.
Travail-Industrie podaje stawkę dzienną od 180 do 450 € netto dla wykwalifikowanego spawacza pracującego na własny rachunek we Francji oraz od 200 do 350 € w konstrukcjach stalowych i przemyśle ciężkim.
Wgraj rysunek PDF, DXF lub STEP: długość spoin, czas i koszt każdego kroku, z widocznymi założeniami.